Medioevo Livorno
Cultura e Medioevo
Pubblicazione e trascrizione di documenti medievali da archivi storici di varie epoche.
Archivio Arcivescovile di Pisa, Diplomatico Fondo Arcivescovile n.2807
22 gennaio 1158
Contattaci per maggiori informazioni
Email: info@culturaemedioevo.it
22 gennaio 1158
Archivio Arcivescovile di Pisa, Diplomatico Fondo Arcivescovile n.2807.
Edizioni:
Carte dell’Archivio Arcivescovile di Pisa. Fondo Arcivescovile 3 (1151-1200), cur. S. P. P. Scalfati, Pacini Editore (Biblioteca del Bollettino Storico Pisano, Fonti 11, III), Ospedaletto 2006, n.23 pp.39-40.
Regesto:
Pietro, abbate del monastero di San Casciano di Carigi, temendo che molte vendite fatte da Agostino, abbate suo predecessore, fossero non valide, conferma la vendita fatta dal suo predecessore abbate Agostino all'arcivescovo di Pisa Villano della pescaia (callare piscaricium) chiamato Bordoncello, posto nello Stagno Pisano, per il prezzo di 10 lire, che il predecessore abbate Agostino aveva già ricevuto dall'arcivescovo Villano.
Rogò il notaio Rolando il 22 gennaio 1158.
Sottoscrisse il notaio Tebaldo il 25 maggio 1162.
Osservazioni:
Il monastero camaldolese di San Casciano di Carigi (de Carisio) era situato nel territorio della diocesi di Volterra, nella zona collinare tra Terricciola e Laiatico.
La data del 22 gennaio 1158 corrisponde al giorno in cui il notaio Rolando ha attestato la conferma della vendita del callare da parte dell'abbate Pietro, scrivendo la relativa pergamena, senza però sottoscriverla. Il giorno 25 maggio 1162 il notaio Tebaldo, che aveva ricevuto incarico dal notaio Rolando in punto di morte, completò e sottoscrisse la pergamena scritta dal notaio Rolando, rendendola così legalmente valida.
Originale:
(S) In nomine summe et individue trinitatis. Anno ab incarnatione domini millesimo centesimo quinquagesimo octavo, undecimo Kalendas februarii, indictione sexta.
Ex huius instrumenti clareat recitatione quod ego Petrus abbas ecclesie et monasterii domini et sancti Cassiani de Carisio, pro maxima et patenti hutilitate iamdicti cenobii, ut eius videlicet patimonium in quibus nostre parvitatis possibilitas obtinet iugiter servetur illesum atque recuperetur quod pastorum atque rectorum desidiosa ac negligens ammisit custodia, vendo et trado tibi Villano archiepiscopo sancte Marie Pisane ecclesie unum callare piscaricium quod est positum in Stagno Pisano et vocitatur Bordoncello, quod Augustinus prefati monasterii abbas nuper vendiderat atque tradiderat; set quia eius venditiones multipliciter fere novimus esse inhutiles, pro salubri honore atque proficuo nostre ecclesie cui iamscripti archiepiscopi suorumque successorum patrocinium novimus penitus esse hutillimum, quapropter olim ab Agustino abbate iamscripte nostre ecclesie factam dicti callaris venditionem confirmo et si quid de iure aut facto aliquid dees vendo et trado tibi iamscripto archiepiscopo, ut ab odie in antea habeas tui tuique successores iure proprietario.
Quod si ego aut aliquis meus successor tibi iamscripto Villano archiepiscopo aut tuis successoribus aut cui dederis aliquo tempore intentionare, contradicere vel imbrigare presumpserimus aut si ab omni imbrigante in iure non defensaverimus, spondeo ego pro me et meis successoribus tibi tuisque successoribus componere duplum ferquido loco et insuper penam argenti optimi libras triginta.
Pro qua venditione et traditione recepit Augistinus, eiusdem ecclesie abbas, libras decem.
Et ego pro pretio si quid deest ad iusti pretii supplementum bene acceptum fero pro patrocinio dicti archiepiscopi quod per se suumque vicedominum in nostris rationibus recuperandis per suum archiepiscopium prestaturum convenit.
Et ne huius venditionis veritas cuiquam scire volenti latea noscat in dotalibus sacrosante ecclesie intrumentis in solidum iamscriptum callare quod vocatur Bordoncello cum aliis duobus in eodem Stagno constructis et vocatur Fregido et aliud Cataratto cum quattuor mansis et via et albiis ibidem comprehensis contineri.
Et taliter Rolandus iudex necnon tabellio dictus huius contractus descripsit pacta rogatus.
Testes: Rusticus Buteccus quondam Cunithi, Uguicio quondam Bernardi, Barucius quondam Baronis, Tignosus quondam Lambertucii, Vitaliolus quondam Vitalis, qui rogati interfuerunt.
(S) Ego Tebaldus, iudex ordinarius et camcellarius inperatorie dignitatis invictissimi Federici, quia mandatum a Rolando iudice et tabellione in ultima eius egritudine accepi ut omnes ab eo rogatas cartulas scriptas et non confirmatas vice sua scriberem et confirmarem, ideo hanc cartulam ab eo scriptam set nondum confirmatam, a me lectam et visis et diligenter cognitis eius litteris, anno millesimo centesimo sexagesimo tertio, octavo Kalendas iunii, indictione decima, et cognito signo eius complevi et confirmavi.